Słoneczne pole
Słoneczne pole
Karina Jaźwińska
Technika: Olej na płótnie
Wymiary: 30x30 cm
Rok: 2024
Posłuchaj opowieści o obrazie
„Słoneczne pole” to obraz olejny Kariny Jaźwińskiej z 2024 roku, o wymiarach 30 × 30 cm. Przedstawia rozległy, słoneczny pejzaż z falującymi żółto-zielonymi polami, nad którymi rozciąga się intensywnie błękitne niebo z rozświetlonymi chmurami. Kontrast ciepłych żółcieni i soczystej zieleni z chłodnym błękitem nadaje kompozycji świeżość i energię. Swobodne, ekspresyjne pociągnięcia pędzla oddają ruch traw, grę światła oraz atmosferę pogodnego letniego dnia.
Pole, które szumi, ćwierka i kołysze, a nawet zaprasza do wspólnej wędrówki. Krok za krokiem w stronę słonecznej linii, gdzie czeka kilka dobrych myśli i słów. A może i nawet święty spokój?
O artyście
Malarka i rysowniczka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz członkini Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP). Jest laureatką II miejsca na prestiżowym XII Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego Lubaczów 2026. Doświadczenie warsztatowe zdobywała m.in. w pracowni malarskiej wybitnego gdańskiego kolorysty, prof. Andrzeja Śramkiewicza.
Głównym punktem odniesienia w jej twórczości jest głęboka, osobista relacja z naturą. Artystka przesuwa akcent z dosłownej dokumentacji przyrody na rejestrację emocji, jakie wywołuje jej doświadczanie. Bada relację między efemerycznością światła, a materialnością podłoża, łącząc wrażliwość na kolor z intuicją architektoniczną.
W swoim dorobku posiada również prestiżowe realizacje instytucjonalne, w tym monumentalną rekonstrukcję panoramy miasta Kołobrzeg wg. Johannesa Wolfarta z 1614 roku, wykonaną na oficjalne zlecenie Prezydenta Miasta Kołobrzeg (2025). Prace artystki znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych oraz prywatnych w Polsce i Europie.
Mieszka i tworzy w Warszawie.
Mieszka i tworzy w Warszawie.
Inne dzieła: Karina Jaźwińska
A ptaki gadają
Kołysz mnie
Różowy oddech
Mazurskie złoto
Lumina
Przeciskam się bryzą
Wieczorny oddech
Taki wieczór
Pole Gintera
Idę przed siebie
Turmalinowa plaża
Zmierzchy grają
Za chwilę
Za 7 górką
Tylko cisza
Tuż przed kolacją
Szum pól
Szeptanka
Spójrz mi w słońce
Słodki brzeg
Potem poszliśmy słuchać poetów
Mów do mnie zawsze
Melancholijny obłęd
Kosmicznie
Kołysanka dla misiaków
Już wieczór
Jezioro Mokre
Jantarka
Jak po nocnym niebie
I jeszcze trochę postoję
Był taki dzień
Panna Helena, czyli Uskrzydlenie
Panna Judyta
Panna Zofia
Panna Anna
Panna Gabi
